Her vakit şükür hålindeydi. Her anını şükür ile geçiriyor, şükretmeden bir tek kelam etmiyordu. İnsanlar malı mülkü oldu diye, dünyalığını buldu diye şükrederdi lâkin o maldan, mülkten vazgeçti diye, dünyayı terk etti diye şükrediyordu. Şükrü yokluğaydı, varlığı azap biliyordu ve her gece varlık kuyusuna tekrar düşmemek için dualar ediyordu.
Kim umar senden vefayı
Yalan dünya değil misin
Muhammed-i Mustafa'yı
Alan dünya değil misin
Sihr ile donatıp kendin
Meydana salan semendin
Aleme mihnet kemendin
Salan dünya değil misin
Kasd edip halkın özüne
Toprak doldurup gözüne
Ehl-i gafletin yüzüne
Gülen dünya değil misin