Mutluluğu kovaladım benim olsun istedim,
Kule gibi meşe ve salkım saçak asma diktim.
O kaçtı, ben kovaladım, eğimli dere tepede,
Tarlalarla ve çayırda, mor vadide
Peşinden giderek coşkun derede,
Kartalların çığlık attığı yüksekliklerde;
Dolaştım bütün dağları ve denizleri,
Ama hep uzak tuttu mutluluk beni.
Yorgunluktan bayılınca bıraktım peşini,
Çöktüm susuz bir kıyıya.
Biri gelip yiyecek istedi, bir başkası sadaka;
Koydum ekmek ile paraları kemikli avuçlara.
Biri gelip anlayış istedi, bir başkası istirahat;
Hepsine verdim elimde ne var ne yoksa,
İşte o zaman tatlı Mutluluk belirip ilahi surette,
"Seninim!" dedi yumuşak bir sesle.
Sevilmekle değil, sevmekle,
Kalp kutludur;
Almakta değil, vermekte,
İnsan aradığını bulur;
Neye özlem duyuyorsan, ne ise ihtiyacın
Ver ki
Ruhun beslensin
Yaşadığını bilesin.
"O halde sağlığın sırrı saf bir kalp ile düzenli bir zihindir, başarının sırrı sarsılmaz bir inanç ile akıllıca idare edilen bir amaçtır, sarsılmaz bir iradeyle arzunun kara atının dizginlerini tutmak da gücün sırrıdır."