Acı çektiğine dair hiçbir belirti yoktu, sanki uyuyordu. Sanki ona "Anne!" diye seslense uyanacakmış gibi hissetti. Ona seslenmek yerine yanağına dokundu. Çoktan soğumuştu. Elbette gözlerini açmadı. "Gerçekten de ölmüşsün." Bunu söylediğinde o âna kadar olanlar gözünün önünden bir şerit gibi geçti.