azra

Bense bir minderde uzun süre duramıyordum. Değil aileye, eve, yuvaya, bir çatıya alışmak, kendini ona ait saymak nedir bilmiyordum. Neyi bilmediğimi de bilmediğimden, yaramı yanlış yerde arayıp zırhımı yanlış kumaştan biçiyordum.
Sayfa 68·Kitabı okuyor
İnsan, içine serpildiği hakikati, başkaları için ne kadar tuhaf olursa olsun tabii sanıyor. Ben de sudan çıkmış balık, denizde doğmuş köstebektim ve bütün köstebeklerin suda, bütün balıkların karada yaşadığına inanıyor; nefesim kesildiğinde, herkesin nefesi kesilir, solumanın tabiatı böyledir zannediyordum.
Sayfa 67·Kitabı okuyor
her neredeysen oraya ait olmayı becereceksin.
Sayfa 61·Kitabı okuyor
İnsan ağır örtüleri kaldırıp altındakine bakma cesareti bulduğunda, bir tek kendini bu kadar yakından görebiliyor. Sonra günün birinde aniden şunu fark ediyor. Aaa, hayatım boyunca tiksindiğim insan benmişim!
Sayfa 58·Kitabı okuyor
Uzun süre düşe kalka da olsa yola devam ettiğimi sandım. Büyük hayaller kurmadım ama şaşaalı bir hayal kırıklığına dönüşmemek için de hayli çırpındım.
Sayfa 57·Kitabı okuyor