Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 17 dk.
Sayfa Sayısı:
504
Basım Tarihi:
Ocak 2025
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 2020
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786253693060
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Işığını Arayanlara…1000Kitap
Öncelikle kitaba başlarken çok karmaşık geldiğini söylemeliyim. Zaman zaman okurken birkaç sayfadan ileri gidemedim. Ama ilerledikçe o karmaşıklığın, hayatın kendisine vurgu yaptığını anlayınca hikaye aktı gitti. Yazar okuyucuyu, İstanbul-Finisterre arası farklı bir inanca ait, uzunca bir hac yolculuğuna çıkarıyor. Bu yolculukta umut var, acı var, az da olsa neşe var. Küçük yaştan itibaren, kalabalık yalnızlıklar içinde savrulup, şehirden şehire göçen, kendine ait hissettiği yeri ve varmak istediği yeri bulamayan Seher’in zor ama gururlu yolculuğu… Hepimizin yüreğine dokunacak türden bir hikaye. Aradığımız her neyse içimizde olduğunu söyledi bize o küçük kız çocuğu. Ölümün kıyısında yaşama tutunmak…
Ruhunun karanlığından kurtulmak isteyenlere tavsiyemdir… 
Nermin Yıldırım’a sevgilerimle
Nermin Yıldırım’a sevgilerimle“Ev’im BEN’im”Edebiyat
Uzun zamandır okuduğum bir kitabın içinde kendimi bu kadar derinden hissetmemiştim. Belki de “Benim evim neresi?” sorusunun zihnimin en derin yerlerinde yankılandığı bir zamana denk geldiği içindir. Çünkü Ev, aslında yalnızca Porto’dan İspanya’ya uzanan bir Camino yolculuğunu anlatmıyor; insanın kendine, yaralarına ve ait olduğu yere doğru yürüyüşünü anlatıyor.
Seher’in çıktığı bu yolculuk boyunca karşılaştığı insanlar gibi, hepimiz farklı sebeplerle yürüyoruz hayatta. Kimi bir acıyı geride bırakmak, kimi bir kaybı anlamlandırmak, kimi de sadece kendini bulmak için.Ve yol, tıpkı kitapta olduğu gibi, insanı dönüştürüyor.
Bu yüzden kitap bittiğinde sanki o uzun yolu ben yürümüşüm gibi yorgun, umutlu ve huzurluydum. İçime dokundu; en kırılgan, en yaralı yerlerime temas etti. Tatlı bir esinti bıraktı içimde.
Kendini bir yere ait hissedemeyen çocuklar, daha küçüklükten kendi yaralarını üflemeyi öğreniyor. Belki de bu yüzden insanın gerçek evi bir şehir, bir ülke ya da bir bina değil; kendine dönebildiği yerdir.
Ve galiba insanın en uzun, en zor ama en kıymetli yolculuğu da kendinden kendine çıktığı yolculuktur.
“Bazı insanlar bir eve ulaşmak için yola çıkar; bazıları ise yol boyunca evin aslında kendi içlerinde olduğunu keşfeder.”
Nermin Yıldırım, 
Dokunmadan kitabıyla bana dokunup, sarsmıştı. Şimdi 
Ev kitabıyla içime kök salan yazarlardan oldu.
Nermin Yıldırım, Dokunmadan kitabıyla bana dokunup, sarsmıştı. Şimdi Ev kitabıyla içime kök salan yazarlardan oldu.
Nermin Yıldırım’ın Ev adlı romanı, insanın hayatı yalnızca acılarıyla tanımlamasının onu içsel bir kapanışa sürüklediğini gösterir. Oysa insan, hayatı acısıyla tatlısıyla kucaklayabildiği ölçüde özgürleşir. Sürekli olumsuza tutunmak, bireyi geçmişin ve travmaların diplerinde yaşamaya mahkûm eder. Roman, okura yalnızca acının değil; var olan, fark edilmeyen ya da yitirilen güzelliklerin de değerini bilmenin gerekliliğini hatırlatır. Çünkü hayat, yalnızca katlanılan bir yük değil; aynı zamanda yüceltilmeyi hak eden anlardan da oluşur.
Ev İncelemesi
"Herkesin evden anladığı başkaymış, öyle diyorlar. Herkesin evsizliği de başka o vakit."
Çocukluğundan beri bir yere ait olamayan, sürekli ev değiştiren, bir türlü kök salamayan
Bir daha söyleyeyim; özel göstermezsen yaraları enfeksiyon kapar, maalesef böyle kötü bir huylari var. Bir yerin yaralandığında tabii ki sabah akşam orayı düşünmeyeceksin. Ama yaralanmamış gibi davranmaya, incinmiş yerin üstüne abanmaya devam edersen de sızına yeni sızılar eklersin. Biliyorsun, insan kolay yaralanıyor sonra çareyi doktorlarda filan arıyor ama yaralanan sensen eğer, kendine önce kendin merhamet edeceksin.
İnsan en büyük acıyı kendine çektirirmiş, en büyük cezayı kesermiş.Hikayemizin kahramanı Seher, ayrılmış bir
Çiftin çocuğu, savrulmuş bir
çocukluk, ne annesi ne babasıyla kalabilmiş. Babasından kaçmış, annesinin evine sığamamış, farklı şehirler ,farklı hayat hikayeleri içinde ait olma hissiyatı içinde savrulup durmuş, nihayet yolu Kader’le kesişmiş, kader sığınak, kader bir aile. Kaderine kavuşmaya giden bir
ev arama hikayesi bu. Ve sonunda kendine kavuşan.
Kendine kavuşmak zordur dostlar, işte bu!dersin, buldum dersin, zanların ortasında kalırsın. Seher gibi her yolcunun bir
yolculuk hikayesi vardır, yol aynı olsa da yolcu farklıdır, yola çıkış amacı farklıdır. Okuyacağınız bu hikaye de yine kendinizden bir şeyler bulabileceğiniz cümleler olacak, ruhunuza dokunan, gözünüzü yaşartan, ruhunuzu acıtan bir o kadar da okşayan.
Keyifli okumalar…
Puan vermedi
Nermin Yıldırım Ev'de, asıl maksadın varmak değil de yolun seni değiştirdiğine vurgu yapmak istemiş diye düşünüyorum. Asıl olay yola çıkmaya karar vermek, yolu göze alabilmek ve seni değiştirmesine izin vermek.
Yazarın benim okuduğum ikinci kitabıydı ve ilki gibi (Dokunmadan) aslında başlarda her şeyi hedefe varmaya bağlar gibi görünse de, sonrasında yolda olmanın, yola çıkmanın insanın başına bambaşka şeyler getirebileceğini anlatıyor.
Kalın bir kitap olmasına rağmen akıyor diyebilirim. Yazarın iç muhasebelerini okumayı çok sevdiğim ve kendimden de yerler bulduğum için arka arkaya birkaç eserini okuyup Nermin Yıldırım zehirlenmesi yaşıyorum bu sıralar. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim :)
"Bazı şeyler geçiyor, bazı şeyler geçmiyordu".
Bu kitapla uzun süre bakışacağım...
Okurken kimi zaman boğdu kurtulmak,istedim kimi zaman rahat bir nefes aldım tıpkı Seher gibi...
Karakterimiz Seher yolunu, evine, arıyor uzun bir yolculuğa çıkıyor...
Ev neresi? ya da neye denir? beton yığınları mı?
yoksa bir his mi?
Peki onu bu yolda neler bekliyor Seher iyileşebilecek mi? Okurken onun duygu durumunu, acılarını, sevinçlerini onunla beraber hissetim..
Hepimizin içinde bir Seher var duygusu uyandırdı.
Yazarın betimlemelerine ve diline bayıldım.
Okunması biraz yavaştı ama sonunda olacak diye merakla okudum.
Nermin Yıldırım ı bu kitapla tanıdım. İyi ki tanımışım dediğim modern Türk edebiyatı yazarlarından biri oldu. Dili, anlatımı buram buram edebiyat kokuyor. Benzetmeleri çok iyi. Anlattığı hikayeler tanıdık ama hissettirdikleri muazzam. Edebi değerinin başladığı yer tam da burası zaten.
Okudukça biri;beni bana anlatıyor gibi hissettim, dünyanın sonuna doğru yolculuğa çıkmış Seher bendim aslında. Fiziki yolculukla içsel yolculuğun harmanlandığı harika bir kitap.
Yazarın son kitabı Ev. İlk kitabını da okudum. Unutma Beni Apartmanı. O da çok iyiydi. Kronolojik sıraya uygun olarak tüm kitaplarını okuyacağım.
Ev okurken bana çok tanıdık gelen duygular hissettirdi. Nermin Yıldırım’ın anlatımı o kadar samimi ve akıcı ki kitap hiç yormadan içine çekiyor. En sevdiğim tarafı ise karakterlerin yaşadıkları ve hissettikleri şeylerin çok gerçek gelmesiydi. Okurken birçok yerde kendimden parçalar buldum, bazı cümlelerin üzerinde durup düşündüm.
Kitap boyunca “ev” kavramının sadece bir yer olmadığını, insanın bazen bir insanda bazen de kendi içinde evini aradığını çok güzel anlatıyor. Hem hüzünlü hem sıcak bir havası vardı. Bitirdiğimde bende iz bırakan, uzun süre aklımda kalacak kitaplardan biri oldu.
Puanım:9/10
Ev1000Kitap
Uzun zamandır bir kitap beni ağlatmamıştı.
Eğer görülmek ve bulunmak arzusuyla yanan, yalnızlığını kendine yuva yapmış, kırgınlığını ise kendi bile fark etmeden öfkesiyle gösteren yaralı bir çocuk varsa içinizde, Seher’in hikâyesi içinizde bir yerlere dokunacak.
Ve belki de onu görmek, kendinizi görmek olacak; onu anlamak, kendinizi anlamak…
Nermin Yıldırım, bence Seher’i çok hissederek yazmış. Başka türlü bu kadar içime işlemesini, onu bu kadar derinden anlamamı ve her saçma, yersiz öfkeli hareketinde onu sarıp sarmalama isteği duymamı açıklayamam.
Belki de içimizdeki Seher’dir tüm bu duygulara sebep olan…
Evsizliği, köksüzlüğü derinlerine kadar hissettiren ve adı Ev olan bu kitapla, kendi varlığınızı kendinize yuva yapmayı öğrenebilirsiniz belki; şayet yola çıkmaya niyetiniz varsa…
Yazar Hakkında
Nermin YıldırımYazar · 9 kitap
1980 yılında Bursa'da doğdu. Yalova, İstanbul, Ankara ve İzmit hattında büyüdü. 1987 yılında yazar olmaya karar verdi. İki sene sonra, ilk yazılarından ve şiirlerinden oluşan defteri "Yarını Bekliyorum" amcası tarafından daktiloya çekilip fotokopiyle çoğaltıldıktan sonra ciltlenerek kitap haline getirildi. Bu çalışma, kısa sürede ailenin en çok okunanlar listesinin üst sıralarına yerleştiyse de edebiyat dünyasında pek ses getirmedi.
1997 yılında gazeteci olmaya karar verdi; beş sene sonra da Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın Yayın Bölümü'nden mezun olarak İstanbul'a yerleşti. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazdı, reklam ajanslarında metin yazarlığı yaptı. 2010 yılında Barselona'ya yerleşti.
İlk romanı Unutma Beni Apartmanı 2011, ikinci romanı Rüyalar Anlatılmaz ise 2012 yılında Doğan Kitap tarafından yayımlandı.
Sosyal Medya: instagram.com/nnerminyildirim
