Bu kitapta “ene” dediğimiz benlik, insanın en büyük imtihanı olarak çıkıyor karşımıza. Yazar bize şunu hatırlatıyor: İnsan kendini merkeze koydukça Rabbinden uzaklaşır, küçüldükçe O’na yaklaşır. Asıl büyüklük, “ben” demekten vazgeçebilmektir.
Satır aralarında insan kendi kibrini, gizli gururunu, fark etmeden büyüttüğü nefsini görüyor. Şu hissi çok güçlü veriyor kitap:
İnsanı yoldan çıkaran da, yola döndüren de yine kalbin içindeki o “ben”.Okurken insan düşünüyor, sorguluyor… “Ben kimim? Kime kulluk ediyorum?”
Bitirdiğinde sayfalar kapanıyor ama içimizde bir hesaplaşma başlıyor
Kelimelere dökemeyeceğim kadar çok beğendim kitabı herkese tavsiye ederim
Herkese iyi okumalar dilerim