“Uğraşma Marcellinus, önemli şeylere kafa yorarmış gibi. Büyük bir şey değildir yaşamak. Uşaklar da hayvanlar da yaşıyor ;ama dürüstçe ,akıllıca ve sağlam yürekle ölmek büyük bir şeydir. Düşün ,nedir kaç zamandır yaptığın,hep aynı şey.Yemek, içmek, uyumak; içmek,uyumak ve yemek. Hep bu çember içinde dönüp duruyoruz gerçekten. Yalnız başa gelen dertler,dayanılmaz acılar değil, yaşamaya doymak da ölümü arzulatır insana.”
Hiç kimse vaktinden önce ölmüş sayılmaz; çünkü sizden kalan zaman da sizden önceki zaman gibi sizin değildir.Ondan da bir şey yitirmiş olmuyorsunuz. ( Lucretius)