Reklam
İç çekişlerin buğusuyla yükselen bir dumandır sevgi
Duman dağılınca, tutuşan bir ateş olur aşıkların gözlerinde
Keder imdi mi bir kez aşıkların gözyaşlarıyla beslenen bir deniz oluverir
Ne yaparsın, böyledir çilesi aşkın,
Taş gibi oturmuş bağrıma acılarım.
Ah, uzaktan nazik görünen aşk
Nadil da acımasız ve kaba denendiğinde!
Kac sabah ona, orada rastlamışlar
Gözyaşlarıyla taze sabah çiylerini çoğaltırken,
Ve bulutlara bulutlar katarken derin ahlarla
Reklam