SENİ SEYREDERDİM
Saçların uçuşurdu rüzgardan.
Yanından seni seyrederdim.
Güneş yakardı, deniz yanardı...
Sen konuşurdun, dinlerdim.
Gülerdin...
Susardın, düşünürdün.
Benimle el-ele yürürdün...
Yol biterdi.
Görmezdim seni...
Zaman yıl yıl geçerdi.
Uzaktan, çok uzaklardan
Seni seyrederdim.
Özdemir Asaf
Mevlana diyor ki;
“Herkes hayata kendi yürek penceresinden bakar ve sadece görmek istediğini görür. Bakış açımız bazen doğru iken bazen ise gerçeği yansıtmaz.
Neyi ne kadar verdiğin ya da alacağın önemlidir. Sevdiğin bir çiçeği hayal edelim, onun bir an önce büyümesini istiyorsun. Ona ihtiyacından çok daha fazla su vererek onun büyümesini sağlayamazsın aksine hayatta kalmamasına sebep olursun.
Bu nedenle kendi doğrularınızı, isteklerinizi kabul ettirmeye zorlamak yerine birlikte bir hayat inşa etmenin yollarını arayabilirsiniz.”
Mevlana Celaleddin-i Rumi