Aşırı gelişmiş bir vicdan,istekleri yüzünden suçluluğa açık olma duygusu,temelde iyi olan bir insanı,kendi iyiliğinden ödün verecek dolambaçlı yollara itiyordu. Sanırım,felaketin kaynağı da buydu.
Yirmi yıldır okuyorum.Çok okudum.Okumaya doyamadım.Ben okudukça zaman cahilleşti,mekan küçüldü.Ben okudukça her insan,kendi felaketi karşısında seyirci konumuna düştü.Okuduğum her kitap,binbir köşeli iç dünyamın bir köşesini aydınlattı.Büyük ve zalim karanlığımın altındayım hâlâ.Okumadığım kitapların bana küskün olduğunu biliyorum.Onlar bana çınlayan karanlığımı hatırlatıyorlar.