Asya Tuana Ata
@_mokiita
6 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Bazı Şeyler Hep Yarım Kalır
Gece yine omzuma çöktü sessizce,
Bir şey eksik… adını koyamıyorum.
Kalbim sanki bir şeyleri unutmuş gibi,
Ama neyi kaybettiğimi bulamıyorum.
Pencereden sızan ay ışığı bile
Eskisi gibi dokunmuyor ruhuma,
Her şey biraz soluk, biraz yarım,
Sanki ben kendimden uzağım hâlâ.
İçimde konuşan bir ses var durmadan,
“Dayan” diyor, “geçecek” diye fısıldıyor,
Ama bazı geceler var ki…
İnsan en çok kendine yeniliyor.
Bir gün belki,
Bu ağırlık iner omuzlarımdan,
Ve ben yeniden nefes alırım
Kendim gibi… korkmadan.
Nihayetinde gözlerini kara toprağa kapatacak olan insanoğlunun, bu dünyada bu kadar kırıp dökmesi ne kadar da acınası.
Asya Tuana Ata
Nafile bekleyiş
Duydum sevmemişsin; duyguların gözlerinden önce gitmiş.
Gözlerin hâlâ kal der gibi…
Anlat gözlerine; değmesinler gözlerime,
Adını duyan herkes unut diyor.
Ah, bir kalbime anlatabilsem seni sevmemeyi,
Gözlerini görmemeyi…
Ah, sana duygu beslememeyi ne kadar çok isterdim.
Şimdi seni bekliyorum ulu orta yerde.
Saatler, hatta günler geçiyor; yüreğin bende değilmiş.
Nafile bekleyişler…
Elimde duran birkaç fotoğrafın;
Bensiz kaçış, bensiz gidişlerine benzer.
Şimdi yaktığım sigaranın son dumanındasın.
Vesselam...
Bir diken gül açmış diye
Sevindiren hayat,
Gülün dikeni batınca
Üzmeyi de iyi bilir...