Kalbim o kadar kırık ki kaderine terk edilmiş dolap gibi bir çöplüğün başinda kurtarılmayı bekliyorum . Sanki hastayım da benzim sararmış , çürümeye yüz tutmuş gibiyim . Bu kadar insanlık içinde kimse yüzüme bakmıyor, hiçbir kuş başımda ötmüyor; sesimi kimse duymuyordu . Çöpe atılmış dolabın derdini kimse çekemeyeceğini bile bile bekledim.
Shakespare gibi bir nehrin başında güzeli beklemedim . Onun beklemesi cehennemdir. İyi de olsa kötüde olsa o cehennemde kimseyi suçlamadan bekler . Ben onun gibi bekleyemem kendime yenik düşerim , güvenim kırlır , ümidim yok olur . Beklemek için sorgulamam gerekir .
Benim derdimi ve özlemimi yağmurlar anlar. Özlemim kalû beladan gelir . Ağaç olarak yaratıldım beni kesip bicip istediği şekile
soktular sonra da bir çöpün başına attılar .