nefise özkan
@_nef
6 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
-Spoiler-
"... ve keder, insanın dilini bağlıyor."
Kitap büyüdükçe birbirinden uzaklaşan üç kardeşin annelerinin ölümü sebebiyle tekrar çocukluklarındaki eve gitmek üzere buluşmalarını anlatıyor. Schulman'ın zamanla oynayışı bir bölümde 2 adım ilerideyken bir sonraki bölümde 3 adım geri gitmesi kitabın içine girmeyi zorlaştırsa da uzun vadeye yaymayarak okunduğunda keyif veren bir detay sayılabilir. Kitapta ebeveynlere isim verilmemiş , "anne" ve "baba" şeklinde geçiyor . Zaten yazarın odaklanmak istediği tema aile dramı değil kardeş dramı denilebilir. Ayrıca kitap aileyi birbirine bağlayan unsurların ebeveynler olmadığını asıl koşulsuz sevgi ve güven ortamını çocukların yarattığını mesajlıyor. Kitapta beğendiğim bir başka nokta ise ; neredeyse hiç parası olmayan bir aile olmalarına rağmen çocuklara verilen eğitimin ve onlara sunulan eğlenceli aktivitelerin aslında ne kadar üst düzey olduğu. Bununla beraber , kitap sonuna kadar okuyucudan sakladığı bir şey olduğunu çok açık belli ediyor ve böylelikle gerçeği öğrenene kadar da okuyucunun ilgisini taze tutmayı başarıyor. Kitap; anıların bazen unutulmaya , değiştirilmeye ya da konuşulmamaya ihtiyacı olduğunu vurguluyor. Çok yormadan okunulacak , her sınıf okuyucuyu bağlayacak bir haftasonu kitabı olduğunu düşünüyorum .
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
(spoiler)
Yazarın okuduğum üçüncü ve ilk romanıydı. Yazar, genel olarak sürekli devinim halinde olan , okuyucuyu sıkmayacak ancak yazarken farklı yılların dinamiklerine de atıfta bulunarak ufkunu açacak bir dil benimsemiş. Tecrübelerimden yola çıkarak yazarın pek umut vaat etmeyen , çoğunlukla melankolik konulara değinen kitaplar yazdığını söyleyebilirim. Bu kitabında da aşk ve ölüm temalarını işlemiş. Genetik bir hastalıktan muzdarip olan ve pek de umut vaat etmeyen karakterimizin adına "Umut" demiş olması da yazarın yaptığı ufak bir şaka olsa gerek. Kitap 6 bölümden oluşuyor ve 1-3-5 bölümlerinde Umut'un içinden çıkamadığı ruh haline , hasta birinin hastalıklı düşüncelerine ve aşka karşı koyamayışına bakarken, 2-4-6 bölümlerinde ise Sanem'in hayatına dahil oluyoruz. Ve iki kayıp ruhun , iki farklı çıkmazın birbirine denk gelişini okuyoruz ve okurlar olarak biz de bu çıkmazda daralıyor , bunalıyoruz.
