Bizde bayram deyince de bin bir güzellik ve yüce ahlâkın sergilendiği müşterek sevinç, huzur ve kaynaşmanın en güzel demleri akla gelirdi. Çünkü bayramlar, ferdin değil toplumun müşterek neşesi oluyordu. İsraf çılgınlıklarıyla dolu ve belli bir kesimin şımarıkça yaşadığı bir bayram anlayışı yoktu. Asla bugünkü gibi bir tatil mevsimi de değildi.
"Kötü arkadaşlar meğer ne büyük tuzakmış. «Arkadaş denilen, sıcak bir kelimenin içine yılan gibi çöreklenmiş buz gibi bir düşmandan başka bir şey değilmiş!"