Tarih sadece sürekli değişimin değil, aynı zamanda ve devamlı olarak imkansız ve beklenmeyenlerin gerçekleşmesinin hikayesidir.
Asırlardır haklarımız eğitimli insanlara sahip değildir. Onların yerine aynı derece istenmeyen iki ayrı sınıf insana sahiptir. "Eğitimsiz ve yanlış eğitimli."
... Basitliği ve sadece 28 harfli olan Arap yazısı (Osmanlıca) bu özellikleri sebebiyle dünyanın en mükemmel ve yaygın yazısıdır, Japonya kendi latinlerin ( Romalılar) tekidifini reddeder. O bütün reformlardan sonra ancak 46 işaret yanında 880 Çin ideogram ( anlamı belirten işaret) olarak tespit edilen ve karmaşık (komplike) olan kendi yazısını korur. Bugün Japonya'da okuma - yazması olmayan bulunmamaktadır., Türkiye de ise - harf inkılabından 40 sene sonra- nüfusun yarısından fazlası ümmidir. Bu durum bir sonuçtur ve bu konuda ama olanlar dahi görmeye başlamalıdır.
Yazı, milletin tarihteki devamını sağlar ve "akılda tutma" şeklidir. Arap harflerinin kaldırılmasıyla Türkiye için, yazıda korunan geçmişin bütün nimeti kaybolmuş oldu. Bir çok diğer "paralel" reformlarla beraber, yeni Türk nesli kendini manevi dayanaktan yoksun ve adeta bir çeşit manevi boşluk (vakum) içinde buldu. Türkiye kendi "hafızasını", geçmişini kaybetti. Bu durum kime gerekliydi?