Nurşen Bulut

Yaşadığını hissedememek...
Bir gün anılarını ve geçmişini bir kenara bırakıp en temel ve en saf hissinin ne olduğunu sordum: " Ne hissediyorsun?" "Ne mi hissediyorum?" diye tekrarladı, sonra da kafasını kaşıdı. " Kendimi hasta hissettiğimi söyleyemem ama iyi hissediyorum da diyemem. Aslında bir şey hissettiğimi söyleyemem." "Acı çekiyor musun?" "Çektiğimi söyleyemem." "Peki hayattan zevk alıyor musun?" "Aldığımı söyleyemem..." Fazla ileri gitmekten, onu gizli, bilinmeyen, dayanılmaz bir boşluğa itiyor olmaktan korkup duraksadım. "Eğer hayattan zevk almıyorsan," diye tekrarladım ve biraz da çekinerek sordum, "o zaman hayata dair ne hissediyorsun?" "Bir şey hissettiğimi söyleyemem." "Ama yaşadığını hissediyorsun, değil mi?" "Yaşadığımı hissetmek mi? Hayır. Çok uzun zamandan beri öyle hissetmiyorum." Yüzünden sonsuz bir hüzün ve çaresiz bir kabulleniş okunuyordu.
Sayfa 58 - Kayıp denizci, Jimmie G.·Kitabı okudu
Alıntı
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir insan ayağını veya gözünü kaybettiğinde neyi kaybettiğini bilir. Ama benliğini -kendini- kaybederse bunu bilemez, çünkü bunu bilecek bir "ben" artık ortalıkta yoktur.
Sayfa 57 - Kayıp denizci, Jimmie G.·Kitabı okudu
Alıntı
Hayat bağlantı olmadan nedir ki?...
...Nitekim Hume şöyle yazmıştı: "Biz, süreğen bir akış ve devinim içinde akıl almaz bir hızla birbirini takip eden değişik duyumların bir toplamından veya yığınından ibaretiz."
Sayfa 51 - Kayıp denizci, Jimmie G.·Kitabı okudu
Alıntı
"Etrafı bir unutma hendeği veya uçurumuyla çevrilmiş, tek bir varoluş ânına hapsolmuş biri gibi ... Geçmişi ve geleceği olmayan, sürekli değişen anlamsız bir âna sıkışmış bir adam."
Sayfa 44 - Kayıp denizci, Jimmie G.·Kitabı okudu
Alıntı
Hayatımızı oluşturan şeyin hafıza olduğunu fark etmek için ufaktan da olsa hafızanızı kaybetmeye başlamanız gerekiyor. Hafızasız bir yaşam esasında bir yaşam değildir.(...) Hafızamız bütünlüğümüz, mantığımız, duygumuz, hatta eylemimizdir. Onsuz biz bir hiçiz.(...) ( Sadece annemde olana benzer, bütün bir hayatı silebilecek nihai amneziyi bekliyorum...) Luis Bunuel
Alıntı