Devrim, kendilerine sosyalist, diyen birçok insan için birliktelik kurmak istedikleri bir kitle hareketi değil, “bizim” yani zeki olanların, “onlara” yani alt tabakalara, dayatacağı bir dizi reformdur.
Tipik sosyalist, ürkek yaşlı hanımların hayal ettiğinin tam tersine, yağlı tulumuyla zalim bir görüntüsü olan, boğuk sesli bir işçi değildir. Ya beş yıl içinde büyük olasılıkla zengin biriyle evlenecek ve Katolik olacak genç bir züppe Bolşevik’tir ya da (bu daha da tipiktir) genellikle gizliden gizliye alkol karşıtı, çoğu zaman da vejetaryen eğilimlileri ve resmî kiliseye karşı olan bir geçmişe ve hepsinden önemlisi, kaybetmeyi hiç istemediği bir toplumsal konuma sahip, ufak yapılı ve aşırı ciddi bir beyaz yakalıdır.