İnsan bazen içinden ağlardı, bazen de içinden gülerdi. Bazen de içinden çıkamazdı insan.
Sayfa 77
Reklam
Ama insan ancak çaresizliğin dip noktasında kendi yaptığı telkinlere gülebilirdi. Gülmediğine göre... demek umut vardı. Olmaz mı?
Umut hep vardır, insanın olduğu yerde Umut hep vardır. İşte bu telkine gülebilirdi. Ikinci sınıf kişisel gelişim şeysi.
Sayfa 77
İnsanın sorunu biraz da buydu aslında, beklenmedik durumlarla karşılaşınca beklediklerinin olmayışınin etkisiyle davranmaya, hâllenmeye devam ediyordu, durup beklenmedik durumu berteraf etmek yönünde bir düşünsel çaba sarf etmiyordu.
Sayfa 40
Hep karıştırırdı bu insanlar. Bazen altından kalkamazlardı meselelerin ve kızmak için en yakındaki şeyi seçiverir ve tepesine biniverirlerdi.
Sayfa 42
Reklam