Aşarak darboğazlarını ömrün
Demir atacaktım limanlarına
Medet umdum sana varan her izden Birden o vahim gözlerinden göktaşları Kirpiklerinden yıldırımlar
Saçlarından darağaçları
Sürgün oldum, kovuldum her denizden
Ben yine bakarım dallardan göğe
Ben yine teessüf, bin yine heyhat
Elinde kalırım ademoğlunun
Bir yanım rüzgârla savrulur gider
Diğerini benden saymasalar da
Öyle çok yüz vardı ki etrafımda
Hangisine baksam, yalnızlık çekerdim
Sonra kendimi çekerdim kılcallarından dünyanın
Bırakırdım bir dere kenarına
Dikkat çekerdim
Yürürdüm açılmamış kuyularına ömrün Kurak bir insanlık için
Abı hayat çekerdim
Senin hiçbir zaman bilmeyeceğin
Ne yükler çekerdim Ne tadılmamış sancılar
Bakardım; ne yaparsam yapayım