Saim
@_saim
29 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
They walked on, without knowing in what direction. There was too much to be thought, and felt, and said, for attention to any other objects.
“Yürümeye devam ettiler, hangi yönde gittiklerini bilmeden. Düşünülecek, hissedilecek, söylenecek öyle çok şey vardı ki başka hiçbir şeye dikkat edemediler.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Elizabeth had never been more at a loss to make her feelings appear what they were not. It was necessary to laugh, when she would rather have cried.
“Duygularını farklı göstermek konusunda daha önce hiç bu kadar bocalamamıştı. Gülmek zorunda kalıyordu, ağlamayı tercih ettiği halde.”
“I am only resolved to act in that manner, which will, in my own opinion, constitute my happiness, without reference to YOU, or to any person so wholly unconnected with me.’
“Kendi görüşüme göre beni ne mutlu edecekse sadece ona göre davranmaya kararlıyım; sizin ya da benimle ilgisi bulunmayan başka birilerinin ne dediği umurumda değil.“
She was in no humour for conversation with anyone but himself; and to him she had hardly courage to speak.
“Ondan başka hiç kimseyle konuşmak gelmiyordu içinden, ama onunla konuşacak cesareti de yoktu.”
I could see him with perfect indifference, but I can hardly bear to hear it thus perpetually talked of.
“Ona gayet kayıtsız kalabilirim, ama hep ondan bahsedilmesine dayanamıyorum.“