Fransız şair Gerard de Nerval'in bir kitabında okudum. En sonunda aşk acısından kendini asan şair, hayatının aşkını sonuna kadar kaybettiğini anladıktan sonra Aurelia adlı kitabının bir
sayfasında, bundan sonra hayatın kendisine yalnızca “kaba
oyalanmalar” bıraktığını söyler.
Hayat sanki benden uzaklaşmış, o güne kadar hissettiğim gücünü ve
rengini kaybetmiş, eşyalar bir zamanlar hissettiğim güçlerini ve hakikiliklerini yitirmişlerdi.