"Kadını albenili kılan tek şey paraydı. Erkekler metreslerini arzularının esintisine göre seçiyorlardı, bu yüzden fahişelerin çekici, güzel endamlı, sıcakkanlı, zarif tavırlı olmaları zorunluydu; oysa nikâhlı eşin ne herhangi bir bedensel sakatlığı göz zevkini bozuyor ne de herhangi bir kötü huyu mideyi bulandırıyordu. Paraydı esas olan. Kadının getirdiği ağırlığın yamuğu ya da kötücülü olmazdı; kadının kendisi nasıl olursa olsun parası her zaman sevimliydi."