Rabia
@_the__rabia
Sonsuz gökyüzü altında
Vefayı kuşlar alıp gitmiş
15 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ben artık yokum. Ve sen hiç var olmadın bile. Öyle tanınmadık bir yerde çalan tanıdık bir şarkı gibiydin benim için. Aklıma takılmıştın aslında, ama hiç aramadım bile seni. Aramadım aramaya tenezzül etmeden buldum, hatta sen çıktın karşıma. Hep benimle kalacağını zannederdim çünkü hep ilk gelen sen olurdun, yanılmışım. İncinmekten korkarken kendi içimde birilerini inciten bencil kadının tekiyim işte, ne diyeyim başka? Beni bu denli aykırı biçime düşüren şey insanlar mıydı yoksa ben miydim, bilemem. Hatırlat mısın, küçükken hayaller kurardık kayan her yıldızda. Bazen düşlerde bir gemi kaptanı, bazen ise pilot olurduk tanışırdık yeni insanlarla. Gemimiz küçük olsa da sıkıntı değildi, kalbimizde ki gemiye sığdırırdık herkesi. Ben büyüdüm ve gemilere bindim saymayı unuttuğum kadar fazla. Ama bindiğim hiçbir gemi kesinlikle bana ait değildi, en azından bana aitmiş gibi hissettirmiyordu. Ne pilot oldum ne de yeni insanlarla tanıştım. Hatta tanıdığım insanları bile hatırlayamaz oldum. Zaman aksiydi, tersimse dönüyordu sanki dünya. Yaş ilerledikçe, genç birine dönüştükçe zorlaşıyordu konuşmak diğer insanlarla. Ne dertlerini anladım ne de anlattım herhangi birine. Tıpkı bir günebakan çiçeğinin güneşsiz kalması gibi bana rehber olmaya nitelikli kimse yoktu etrafımda. Diğer tüm çiçekler yollarını olması gereken tarafa çoktan dönmüş güzelliklerinin tadını çıkarmakta iken bakacağı bir güneşi olmadan yaşamıştım yıllar boyunca. Başımı öne eğdim, yüzümü sakladım her sokağa çıkışımda. Ev? Evim benim için boş 5 odadan ibaretti. Yanlız olmaktan nefret ediyordum başlarda, etmez oldum. Ama hiç sorun değildi, ne de olsa benim kalbim çoktan zehirlenmişti. Konuşmayı severdim, sevmez oldum.Kurtarılmak isterdim hunharca, kurtarılmadım, Evde elektriğin kesildiği ve buz gibi odada soğuktan
Kötü kader diye bir şey yoktur. 21. Yüzyıl vardır. Bu yüzyıl, bir kelebeği bile intihar ettirebilir.