Her geçen gün Harold'a biraz daha güveniyor, bazen ayni hatayı tekrarlıyor muyum diye endişeleniyordu. Güvenmek mi daha iyiydi, çekinmek mi? İnsan bir tarafıyla hep ihanet beklerken gerçek bir dostluk yaşanabilirmiydi?
Mutlu bir halsizlik içindeydi ama o günlerde hep halsizdi zaten, sanki normal görünmek için gün boyu harcadnğı çaba başka bir şeye enerji bırakmıyordu.