Fakat içinde bulunduğumuz kendini gerçekleştirme çağında, insanın hayatındaki birinci tercihten başkasıyla yetinmesi iradesizlik olarak görülüyor, ayıplanıyordu. Kaderin sandığın şeye boyun eğmek, onurlu bir hareket olmaktan çıkıp korkaklğa dönüşmüştü bir yerlerde. Mutluluğa ulaşma baskısı bazen zulüm şeklini alıyordu, mutluluk herkesin ulaşabileceği
ve ulaşması gereken bir şeymiş de, bu uğurda verilecek en küçük bir taviz dahi bireyin kendi kabahatiymiş gibi.
Burada ise insan sanat üretirdi çünkü gerçekten iyi yaptığı tek iş oydu ya da diğer insanların da düşündüğü yemek, uyumak, arkadaşlar, para, şöhret gibi şeyler arasında akıl meşgul eden sadece sanattı.
Malcolm da önümüzdeki yıl hızla çözmesi gereken meselelerin listesini çıkarırdı. İşi(kıpırtı yok),aşk hayatı(namevcut),cinsel yönelimi(çözümlenmemiş),istikbali(belirsiz).Bu dört madde aynı kalıyor, arada bir öncelik sırası değişiyordu.