01.25
Bu gece evimde geçirdiğim son gece. Hayatım hep böyle ordan oraya savrulup durmakla mı geçicek diye sordum bugün kendime. Sürekli yer değiştirip durmak ve aslında hiçbir yere ait hissedememek. Hakikî mânâda "ev" olan yeri bulamamak.. Aynı zamanda içinde bulunduğu ortamla, insanlarla çok çabuk bağ kuran biri olmak ve gitmek zorunda olmaklardan nefret etmek..Fakat hayat bana öğretti ki insan bazen gitmek zorundadır ve bazı gidişlerin geri dönüşü yoktur. Ne diyodu şarkıda "Gitme, gittiğin yollardan dönülmez geri"
Yığılıp kalmışım bu anadolu toprağına Sitare. Adamakıllı yorulmuşum. Ellerin böyle olmamalıydı. Ellerine acıyorum. Ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum durup durup ıssız yerlerde. Güçlü ol ey kalbim, güçlü ol daha çok işimiz var diyorum. Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum. Gözlerin mi daha sıcak gülüyor yoksa dudakların mı, anlayamıyorum. 
Dilaver Cebeci
Dilaver Cebeci23.371000k
Youtube bize "bedenimde değil ruhumda sızı" adlı türküyü önerince gönlümüzün neden " hoş" olamadığını da anlamış bulunduk. Yine aynı türküde "hiçbir tabip buna bulamaz çare" diyor. Bide türkünün sözlerinin Nesimi'ye ait olduğunu öğrenmiş bulunmaktayım. O vakit Nesimi'yle kapatalım unutulmayacaklar'a giren bu günü. "Yeter Nesimi Bu Feryadın Yeter"
Saat daha akşamın erken saatleri. Bir şeyler yazmak, anlatmak istiyorum fakat olduramıyorum. Kafamda o güzel türkünün sözleri "söylerim söylerim gönlüm hoş degil".
Biz bu gönlü bi türlü neden " hoş" edemiyoruz dostlar ?