imlâsı bozuk aşkın sonu elbette hüzün
vuslat belki de hayal, sonsuzluğa varmadan
şarkısı binlerce gam taşıyor ömrümüzün
yine kahra düşecek dikende, zakkumda can
bu kokudur kaknusu dirilten, küllerinde zümrüdüankâ bile, simurg bile çâresiz
taşımak istiyorlar beni hayallerinde
diyorlar: ne yaparız biz bu dünyada sensiz