Gül Ve Ben

9,0/10  (6 Oy) · 
18 okunma  · 
6 beğeni  · 
174 gösterim
Kan ve gözyaşlarıyla beslenen çağımızda, şerha şerha çatlamış çorak topraklarımıza bir rahmet gibi Yağmur düştü önce...
Ve çiçeklerin adını unuttuğumuz bir zamanda Gül ve Ben geldi...
Renksiz kokusuz naylon çiçeklere gül adını koyduğumuz bir zamanda, bülbüllerin sustuğu, gülzarın tarûmar olduğu bir zamanda. Yağmur′la yıkanmış topraklarımıza gül dikmeye geldi Nurullah Genç...
Ve gördük ki, ′Gül, Yağmur′un bir sonraki adıdır′...
gül sesleri geliyor; her yer duâ ve niyâz
açtı gök kapısını yerde çiğ taneleri
adımları parıltı, alınları bembeyaz
dağılıyor evrene gülün mestâneleri
sen ki, en büyük Gül’sün, en çok gülü seversin
söyle bahçıvanına, bir gül de bana versin
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2016
  • Sayfa Sayısı:
    82
  • ISBN:
    9753624114
  • Yayınevi:
    Timaş Yayınları
  • Kitabın Türü:
aysesenasaskan 
21 Eki 2017 · Kitabı okudu · 10/10 puan

‪çorak topraklarımıza gül dikmeye gelen şairler olmasaydı sahi ? şairlerin aynı imgelere başvurduğunu biliyoruz ancak bu yazılan şiir bunun en özgün örneği Şiir şairlerin dilinden çıkan başka manzumdur Genç’e göre hem diğer şairlere hürmet edip hem de kendinden kesitleri şiirde gezdirerek okuyucunun kalbine taze bir gül edasıyla ;tomurcuğundan itibaren büyütüp kokusunu şiire sürüyor okuyun ki şiirdeki Gül kokusunu duyun‬