Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine.
Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Hayatında hiç cinayet işlemediği halde yakalanır yakalanmaz idama mahkum edildi. Deniz Gezmiş arkadaşlarına, idama giderken son isteğinin çay içmek ve Rodrigo'nun Gitar Konçertosu'nu dinlemek olduğunu söyledi ve hep bu anı bekledi. Onu gece yarısında uyandırdılar. Hücresinden alıp başgardiyanın odasına getirdiler. Kağıt kalem verdiler. Deniz Gezmiş babasına mektup yazarken arada bir başını çevirip odanın penceresinden görünen avluya baktı. Avluda darağacı ve onun yanında her şeye tanıklık eden ulu kavak vardı. Deniz Gezmiş veda mektubunda, "Baba, annemi teselli etmek sana düşüyor," dedi ve ekledi, "önemli olan çok fazla yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir. Bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum." Yaşı yirmi beşti...
Sayfa 196 - İletişim Yayınları
Arkadaşımın evi dünyanın en garip kombosunu yakalamış:
Yukarı bakınca astrofizik, aşağı bakınca Etimesgut. 🌌 şu manzarada balkonda kitap okuyacam.. Daha ne olsun. Evreni anlamaya çalışırken kendimi birden sonraki durak Etimesgut mu ? Sorusunun içinde buluyorum. 🔭🌠
bir son var
son defanın bile sonu
yalvarmanın son seferi
sevmenin son seferi
rol yapmayı bilmemeyi bilmenin
söylemenin son seferinin bile bir sonu var
beni sevmezsen sevilemem
seni sevmezsem sevemem
Sayfa 110
