Günah ile gurur duyulan bir çağda yaşamaya başladık. Kişi söylediği yalanla, ettiği gıybetle övünür hâle geldi. Oysa özellikle kul hakkı içeren günahlar için insanın kalbi titremeli; pişmanlık duymalı, gözyaşı dökmelidir. Günahı hafife almak, şakaya vurmak imanımızı yavaş yavaş silip yok etmesin. Mümin, hatasını ifşa eden değil; tövbe edip Rabbine yönelendir.
Nitekim Peygamber Efendimiz ﷺ şöyle buyurmuştur:
“Ümmetimin tamamı affedilir; ancak günahını açıktan işleyenler (mücâhirler) hariç.” (Buhârî, Edeb 60; Müslim, Zühd 52)
Mümin, günahını örtmeyi bilir; başkalarına anlatmaz, onunla övünmez. Allah’ın örttüğünü kul açmaz.