Şimdi bizim zihnimizde ve duygu dünyamızda bilim o kadar büyük yer kapladi ki îlâhî takdire hiç yer kalmadı gibi gözüküyor. Halbuki ilâhî takdir her zaman var. Bilim de ilahi takdirin bir ürünü, bir tecellisi, bize bir lütfu.
İyileşmek zaman alır. Acıyı uzaklaştırarak değil [zaten buna gücümüz yetmez!] onu içimizde taşıyarak, onu sindirerek, onunla değişip olgunlaşarak iyileşiriz.