İnsan, elindeki nimetin önemini, kaybettiği vakit anlıyor.
. . . . .
Canım karpuz çekiyor; ama elimden bir çare gelmediği için yiyemiyorum. En çok da bal gibi tadını unutmaktan korkuyorum. Bu yüzden karpuz yediğiniz vakit, bu meyvenin Filistinli bir esirin en çok sevdiği meyve olduğunu ve onu yemek için can attığını bilin..
Çünkü benim nazarımda yazmak, özgürlüğe açılan bir kapıdır.
Siyonistler, bedenimi hapsetmeye muktedir olabilirler; ama fikrimi ve düşüncelerimi asla tutsak edemezler.