İnsanlar çoğunlukla acılarını paylaşamazdı.
Kalplerinde taşır ve yüklerini ağırlaştırmayı seçerdi.Sorunlar çoğaldıkça onların ağırlığını hayatımızdaki insanlara bağlar ve onları kırmaya başlardık.En nihayetinde acılarımız üzerimize yığılmış olurdu ve biz yapayalnız kalırdık.Kırardık sevdiğimiz insanları.Hıncımızı hep onlardan çıkarırdık.