Öğretmenler odasında geçmiş yıllarda meslektaşlarımın bebeklerinin bezine varıncaya kadar konuşmalarına çok şaşırırdım. Neden eğitimden, kitaplardan, projelerden filan bahsetmiyorlar diye düşünürdüm hep. İkizlerim olunca anladım. Dünyanın merkezi kayıyor kadın anne olunca. Haklılarmış. 😅 Sürekli kendi çocuğundan bahsetmek istiyorsun. Bir de her bebeğin yaptığı şeyleri yapsa bile “Aaaa bunu bu ayda yapması çok erken, kesin dahi bu çocuk, bambaşka.” tribine giriyorsun. Herkesin çocuğu kendine özel, kendine zeki. Ama yine de benimkiler sanki daha bir zeki, daha bir güzel. Hahahaha. 😆