Çünkü insanın kendi üzerindeki hükmü, sadece cesaret edebildiği tercihler kadar. Ve insan kendi üstündeki hükmünü yitirdiğinde, duyduğu her şeyin doğru olabileceği ihtimaliyle savruluyor. Kendinden şüphe duymaya başlıyor. Kendinden dozunda duyulmayan şüphe ise insana hayatı, başkalarının aklı ve vicdanı kadar yaşatıyor.
Neden buralardan gitmediğini soruyorum. Şehrin en güzel yeri olduğunu söylüyorsun. Zavallım, çamurun içinde farkında olmadan boğuluyorsun ama zirvedeyim diye avutuyorsun kendini