“Kar güzeldir, çünkü rengi tektir; deniz güzeldir, çünkü düz bir yüzeye benzer - oysa gerek kar gerekse denizin derinliği vardır ve vasıflarının bilincindedirler.”
“Kayaların etrafından dolaşmak, nehir yatağına uyum sağlamak, bazen göle dönüşerek havzayı doldurmak ve ardından taşarak yoluna devam etmek, çünkü su istikametinin deniz olduğunu, er ya da geç oraya ulaşacağını asla unutmaz.”
Hayatını sonlandırmayı düşünmüş bir kızın, “arafta”yaşadığı olaylar sonrasında yeniden hayata tutunmasını anlatan bir roman. Arafın tasviri, kitapta en beğendiğim kısım oldu. Zaten kitap da adını buradan almış, Gece Yarısı Kütüphanesi. Mutluluğun veya mutsuzluğun olaylara bakış açımız olduğunu, her yaşamın yaşanmaya değer ve biricik olduğunu, mutluluğun dışarıdan bir değişenle gelmeyeceğini,her şeyden önemlisi insanın mutlu olmaya gönüllü olması gerektiğini tekrarladı bana.