NK

bak benim kırk kere fotoğrafım da var kalbimle yan yana işte burada dağlarım çok üzgün burada hayatı sevme tehlikesi geçirmişim ben burada merak ettiğim uykularını uyumuşum senin
Reklam
derler ki ruhunda kocaman şüphe kalbinde kara bir lekeyle doğarmış insan insan yani biri diğerini kör kuyularda merdivensiz bırakan
hayat hep tuhaf bir yapışkanlıkla kaldı boynumda dedim kırk sesle yıkansam da gitmez kalbimden sesin
nereye gitsem ben dik gölgem kamburdu bu dünyada
dedim belki de bir yutkunma yeriydi hayat
Reklam