Dünya Lekesi
Seyyidhan KömürcüYazar:
Seyyidhan Kömürcü
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
70
Basım Tarihi:
Kasım 2021
İlk Yayın Tarihi:
Mart 2012
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9789752899872
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
"bu kitap okuyanın huzurunu kaçırsın diyedir
onlaradır"
Fazlasıyla hüzün verici bir eser..
Kaçan huzurun kelime bulmuş hâli. Şaire şunu söylemek isterdim: "huzurumuzu kaçırmadınız bilakis ifade şansı verdiniz.."
Sena isminde arkadaşım benim şiirim diyerek "Sena" şiirini dinletmişti. Tanışmamız böyle oldu yazarla (bende adıma şiir istiyorum).
İlk tanışma, ilk temas çok önemli. O ilk duygunun üstüne yeni bir duygu çekmek ziyadesiyle zor. Bu şiirini tam idrak edememekle beraber içimi bir hüzün sarmıştı. Baharatlara olan bu yakınlığı da hala çözmüş değilim:
"ben biraz en üzgün baharatlara fena meyilli
mümkünse haşhaş
yoksa benzeri sözcüklerle de kırabilirim kalbimi
diyelim zencefil
diyelim hatmi"
Baştan sona bu baharatlara denk geliyoruz. Bir şiire roman gibi, hikaye gibi yaklaşamayız biliyorum. Şiirde duygumuza eş olan yerleri içselleştirebiliyoruz. Anlamadığımız yer bize temas etmiyor demek ki. Temas etmedi ama hoş bir rayiha bıraktı.
Bir kırılmışlık, hayallerin yıkılışı, umutların sönüşü, sokaklarda yorgun avare hareketsiz kalış, hayata-dünyaya dalgın bir bakış ... var. Kımıldamayan, akmayan zamanın içinde kapana kısılmak var.
Bilenler bilir bazı günler 24 saatten fazladır..
"dedim kırk sesle yıkansam da gitmez kalbimden sesin."
Hangimiz bu cümleye eş duygularımızı böylesine ifade edebilirdik. Huzurumuzu kaçıran duygularımız bu ifadeler için müteşekkir olur ancak sevgili şair..
Tamamen tesadüf eseri bir dizesinden etkilenerek başladığım kitaptı. Şairin sitemkâr ve bahtsız dizeleri üzgünken yapılan uzun bir orman yürüyüşünde içimizde yankılanan sesler gibi.
Bir şiir bazen yalnızca okunup geçilen sözcükler değildir. Bir hayata, bir çocukluğa, bir insana, bir doğuya, bir dua’ya açılan içli bir kapı olur. Seyyidhan Kömürcü’nün “sena” adlı şiiri, tam da böyle bir şiir. Okuyup geçemezsiniz. Durdurur. Susturur. Belki de içinizdeki bazı yerleri utandırır. Çünkü içtenliğini bir yerden tanırsınız.
“elim ayağım
günde beş defa hiçbir şey yapmayan biri
ben biraz en üzgün baharatlara fena meyilli
mümkünse haşhaş
yoksa benzeri sözcüklerle de kırabilirim kalbimi”
Bu şiirdeki “ben” çok tanıdık. Sessizce ayakta kalmaya çalışan biri. Belki senin gibi. Belki benim gibi. Kendisini tanımlarken kullandığı her benzetme, bir başka derinliğe açılıyor. Baharatlar birer tat değil artık; birer duygu yoğunluğu, birer yutkunma sebebi.
Şiir, adım adım çocukluğa, doğuya, kadın olmaya, dünyaya inançla bakmanın yüküne iniyor. Ve orada, bir avluda, bir damda, bir çukurdan gözlerini yukarı kaldıran bir çocuk beliriyor.
“dedim belki de bir yutkunma yeriydi hayat
o avlu
o dam
o çocukluk”
Dizeler bizi tanıdık ama zor bir yere götürüyor. Sessizliğin sesiyle büyümüş insanların dünyasına…
“ben iyiyim de burası doğu
ben iyiyim de çevrem kötü diye tarif edildiğim her yerde”
Coğrafya burada yalnızca bir yön değil; bir yük, bir tanım, bir eksiklik gibi. Bazen insanın iyiliği bile yetmez anlatmaya. Şiir bu duyguyu öyle sade taşıyor ki, yalnızca anlamıyorsunuz; hissediyorsunuz.
Ve bir yerde beni olduğum yere zincirlemişçesine şöyle diyor:
“bir ömür ağrıma gitse de dünyadan oluşmuş harfler
yarım dalgın ve kusurlu geldim ben buraya
günde beş defa hiçbir şey yapmamaktansa
kalıp sana baktım
kalıp sana bakmak oldu dünya
baharatları tek tek
Puan vermedi·70 syf.·
2023 7. kitabı
29.12.2022
Epey zaman olmuştu böyle bir kitapla hasbihal etmeyeli. O gözleri böyle mahzun bırakan satırlarla karşılaşmayalı. Oldukça hoşnut oldum, sevgi ile okudum.
Bir anda yazmıyorum bu saklı defteri.
Sayfaları her karıştırdığımda cümlelerin bütünlüğü ve sarsıcılığı çarpıyor yüzüme. Şiir okumayı, yazmayı sevdiğim için bu kitaba ayrı kapıldım. Hüzünler ülkesinin gel git akıllısı bir kızım...
Beni etkileyen çok fazla kısım oldu, lakin aklımda, hücrelerimde ve dilimde unutamayacağım mısralar da oldu. Olmasaydı içimi sunmazdım size. Kelimeler yapboz parçaları gibi bütünleşiyor adeta bir resim beliriyor gözler önüne. Sen o anâ takılı kalıyorsun. Çiçeğe çiçek demek yetmez çünkü. Oldukça başarılı mı desem oldukça insancıl mı bilemiyorum. Deyim yerindeyse fena bir bulmaca bu. Ömrümde rast geldiğim ve vaktimi kıymetli kıldığı için minnettarım.
Defterde kalmış, ekleyeyim dedim.
#223228932
#223228932
#223128584
#191675704
Yazarın okuduğum ilk kitabı, yazdığı son kitaptı. Gerçekten insanı dumura uğratan, anlam deryasında yüzdüren ve işte şair, şiiri yazdı dedirten bir kitap.
Zaman içinde diğer iki kitabını da aldım okudum ve oldukça şaşırdım. Şairin bu iki kitaptan sonra öyle bir kitap ortaya çıkarabilmiş olması bir mucize mi yoksa uzun yıllar bu türde yazmak için uğraş vermesiyle mi ilgili bilmiyorum. Dünya Lekesi de Hasar Ayini gibi pek de beğenmediğim, 3-5 satırın altını zoraki çizdiğim bir şiirimsi kitap oldu.
uzun süredir alıp okumak istediğim bir kitaptı. seyyidhan kömürcüyü ilk kez "dedim belki de bir yere üzgün üzgün bakmaktır dünya." dizeleriyle tanımıştım. bu dizelerden sonra araştırdım, şiirlerini tekrar tekrar okudum o yüzden de bu kitaptaki çoğu şiire daha önceden rastlamışlığım vardı. buna rağmen ilk kez karşılaşmış gibi duraksattı beni, uzun uzun düşündürdü ve seyyidhan kömürcünün kalemine bir kez daha hayran kaldım. "sinem" ve "sena" şiirleri okumaktan asla bıkmayacağım iki şiir olarak hafızamda yerini aldı. son olarak ise incelemeye seyyidhan kömürcünün mükemmel insan tanımıyla son vermek istiyorum: "insan, yani biri diğerini kör kuyularda merdivensiz bırakan."
Puan vermedi·70 syf.·
2018 57. kitabı
Özenle dağlanmış Kelimeleri var. dizeyi bitiremeden yutkunduran. en üzgün baharatları var. mesela haşhaş mesela zencefil..
Kimsenin kimseye kasrı olmayan günlerden ve belirsiz bir acıya denk coğrafyadan; Aşık ve gariptir.
Yetim ve Feci. Rem ve recim. Ve hasardır. Sonra Yine hasar..
Seyyidhan,
Canı yanmış canı sıkkın hakiki bir şairdir.
Şiiri Duran bir şeydir. duran ve dur olan.
Şiiri dönülen bir şeydir. Dönülen ve durulan. Ve yavaşça yok olmaktadır.. Kelimelerle doğuyla münasebeti işte bu yüzden ısrar. Bu yüzden cinnet. Bu yüzden hata.
Kalbi dünyadır. kalbi leke. Sinesi siyahdır.
Uslubuysa, çemberdir belki de çeper.
Bak şöyle bir şey demiş;
'de ki dünya
ve dağlarına bu kadar üzgün davranan dünya
madem bu yağmur bu çamuru anlamıyor artık
sen dönerken ben bu kahrı bir ağız tadı olarak öneriyorum hayata'
Bizde onu öneriyoruz. Ve Umuyoruz ki üçüncü kitabını okuruz.
Çünkü orası şüphe, çünkü kalbinde bir leke var. orası biraz tehlike..
Ama yine de trajikomik bir kitapdır da bu.
Hem ne demek?
'- ölünce hep yirmi bir gram eksilen insan!'
Puan vermedi
De ki dünya
Ve dağlarına bu kadar üzgün davranan
Dünya.
^^^^^^^^
İnsan, yani biri diğerini
kör kuyularda merdivensiz bırakan.
Bize söylemesini istediğiniz ve söylemek istediğimiz her şeye...
ve her seferinde bir şeyin olacağım önceden kestirdiğimizi
ve her seferinde haklı çıkacağımızı
ve bundan bir şey çıkmayacağını
çoktan biliyoruz
ve her şeyin yalan olduğunu
çoktan biliyoruz
ve bunu çoktan bildiğimizi
çoktan biliyoruz.
Hans Magnus Enzensberger
Açık kalp ameliyatı niteliğinde bir şiir kitabıydı. Uzun zaman sonra ilk kez şiirlerin kalbimi acıtabildiğini hissettim. Çok beğendiğim ve tebrik ettiğim şairlerin şiirlerini muhakkak paylaşırken bu şiirleri sanki içimde gizli kalmış her şeyin mahşeri gibi paylaşmış oldum. Öyle bir mahşerdi ki tanık olanlarının da geçmişine ışık tutmuş gibiydi.
Ben bu şiir kitabına bayıldım. Döne döne okumam çok zor çünkü gerçek anlamda uzun süre içime dert olacak gibi duruyor.
Şiirleri okurken kafamda hep "Olmazlara Vuruluyorum" şarkısı döndü durdu. O zaman dinleyelim hep birlikte.
youtu.be/sjcW5r3uJQI?si=...
Hans Magnus Enzensberger
Açık kalp ameliyatı niteliğinde bir şiir kitabıydı. Uzun zaman sonra ilk kez şiirlerin kalbimi acıtabildiğini hissettim. Çok beğendiğim ve tebrik ettiğim şairlerin şiirlerini muhakkak paylaşırken bu şiirleri sanki içimde gizli kalmış her şeyin mahşeri gibi paylaşmış oldum. Öyle bir mahşerdi ki tanık olanlarının da geçmişine ışık tutmuş gibiydi.
Ben bu şiir kitabına bayıldım. Döne döne okumam çok zor çünkü gerçek anlamda uzun süre içime dert olacak gibi duruyor.
Şiirleri okurken kafamda hep "Olmazlara Vuruluyorum" şarkısı döndü durdu. O zaman dinleyelim hep birlikte.
youtu.be/sjcW5r3uJQI?si=...
Kitabın ismi hakkında çok düşündüm önceleri, dünya lekesini enine boyuna hayal ettim. Alacalı mavi bir leke olurdu herhalde dedim. Sonra kitap bitti, alacalı mavi lekenin simsiyah gölgesi düştü göğsüme, sonra anladım. Artık dünya lekesini hayal etmiyorum.
Reklam
Yazar Hakkında
Seyyidhan KömürcüYazar · 3 kitap
Seyyidhan Kömürcü, Mardin'e bağlı Derik'te doğdu. Ankara Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim Bölümünü bitirdi. Hâlen Diyarbakır'da Resim öğretmenliği yapmaktadır.
Şiir ve yazıları Varlık, E, Milliyet Sanat, Kum ve Yasakmeyve dergilerinde yayımlanan şair, 2003 yılında Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülünü aldı. İlk şiir kitabı Hasar Ayini 2004'te ödül şartnamesi çerçevesinde Varlık Yayınları, ikinci şiir kitabı ise 2012 yılında Everest Yayınları tarafından basılmıştır. Kömürcü, Türk edebiyatında Kürt kimliği kaynaklı bireysel/kamusal meseleleri şiirsel alana taşımak konusunda üretken şairlerden biridir. Hem Hasar Ayini'nin hem de Dünya Lekesi'nin anlatısal yazgısı bu vurgularla şekillenmiştir. Ancak bu metinleri politik yozlaşmadan kurtaran temel güç dilsel yeniliktir. Kömürcü, siyasal yüklerin getirebileceği didaktizmi yoğun bir imgecilik ve çarpıcı dize kurulumlarıyla yenmiştir. Bu özellik onu Türkçe yazan geniş bir Kürt şair kesimiyle aynı düzleme yerleştirir. Kömürcü devlet, baba, yas, çocukluk, anne ve aşk gibi izlekleri harmanlayarak poetik açıdan oldukça zengin bir çağrışım alanı yaratmıştır. Dünyada olma hâlini ağır biçimde deneyimleyen şiirsel özne bundan çıkışın imkânları üzerine biçimsel ve içeriksel düzenlemelere gitmekten çekinmez. Dolayısıyla Kömürcü'nün, şiirleri kanalıyla varoluşsal ve kamusal sıkıntıları eş zamanlı şekilde üstlendiği ve poetik alanını genişletebildiği iddia edilebilir
