Hikayenin sonunda; hiç suçu yokken Hamlet tarafından suçlanıp, acıdan ölen Ophelia kadar suçsuz da olabilirsin. Ne yazık ki bu, ölmüş olduğun gerçeğini asla değiştirmeyecek. Nitekim nedensellik bazen hiçbir şeye yaramaz. Bazen sadece, ölmüş olduğun gerçeği ile başbaşa kalırsın.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hani nasıl biliyor musun herkese bahar bahçe olanın sana gelince yaprak döküşüne şahit olmak gibi. Nasıl biliyor musun, dokunduğun her şeyin elinde kırıldığını öksüz öksüz izlemek gibi. Sen dışında herkes dünyanın öz evladıymış da bir sen evlatlık verilmişsin gibi, yenilmek gibi.
Çare, başkası tarafından verilen bir şey değildir. Elde edilir. Aranır, bulunur. Ama başkası vermez. Aman bekleyen ziyandadır bunun için. Başkasından çare uman üzülür.“İnsan yaşadıkça anlıyor, kendi kayığını kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun.” demişti birisi, tam da öyle.
“Tepende kara bulutlar olsa bile gökyüzünün maviliğinden asla kuşku duyma.” Diyor bir Hint atasözü. Gecenin en karanlık anı, güneşin doğmasına en az kalan andır. Sıcağın en bunaltıcısından sonra ferahlatır yağmur. Her şey ama her şey geçer. Güneş doğar, yağmur yağar, gece biter.
Tolstoy; "Bana hastanede 'karın öldü' dediklerinde ne yapacağımı, nasıl tepki vereceğimi bilemedim. İçimden eve gidip karıma olanı anlatmak ve bana ne yapmam gerektiğini söylemesini istedim" diyor, karısından bahsederken. Aşkın en etkileyici izahı bu olsa gerek.
