6 Şubat depremi olmuş asrın felaketi nedeniyle Almanya'da yaşayan teyzesinin oğlundan haber almak için Hatay'da gitmişti. Kuzenin evinin önünde çaresizlik ve umut içinde bekliyordu. Boynu bükük molozlara bakan bir adam dikkatini çekti.
Ali kızı ve eşinin enkazdan çıkarılmasını bekliyor dualar ediyordu. Ali eğer eşim ve kızım sağ salim çıkmazsa hikayemi biri bilsin ölünce herkese anlatılsın diye başladı acılar ve mücadelelerle dolu hayatını anlatmaya.
Iraklı Ali Saddam'ın rejimi yüzünden babasına hasret büyüyen, ailesi gözlerinin önünde katledilen, kamplarda ceza evlerinde geçen önrünün ilk yıllarını, aşkını, umudunu,korkusunu mücadelesini tek tek anlattı. Ailesini bekleyen Ali tıpkı orda çaresizce dua eden herkes gibi hem korkuyor hemde umut ediyordu.
Asrın felaketiydi her birimizin canı orda korku ve çaresizlikle beklemekteydi. Ailemin orda olması korkuyla geçirdikleri günler, kaybedilen dostlar her birimizde bir yara bıraktı 6 Şubat.
Gözyaşları ile okuduğum her acıyı yürekten hissettiğim izler bırakan bir kitaptı.
Hayatın durduğu anda bekleyenlerin, duaların, umutların, feryatların birleştiği insanı derinden etkileyen kitabı okuyun ve okutun.
Ben zaten sadece siyah olan giysileri seçiyordum. Ailem yok olmuşken başka renk giymek gelmez içimden. Matemim vardı benim.
İçimde büyük bir minnet ve mahcubiyet vardı. Aynı zamanda hor görülmenin verdiği bir aşağılanma hissi...
Gölgen yok senin, ayak izlerin yok
Neden mi? Acılar barınmamış ki sende
Mutluluk yok, mutsuzluk yok.
İnsan psikolojisi, dışarıdan bakıldığında pürüzsüz görünen o muazzam madalyonun iç yüzü gibidir. Orada saklanan acılar, travmalar ve sırlar keşfedilmedikçe, insan hiçbir zaman kendi hayatının gerçek efendisi olamaz. Çünkü bizi yöneten şey, unuttuğumuzu sandığımız o görünmez yaralarımızdır."
Her acı, insana bir şey öğretir; ben de o kadar çeşitli acılar çektim ki bilgim oldukça geniş.
MükemmellikAlıntı
Mükemmel olacağım diye doktorluk isteyemezsin mesela. Milyonca insanın canı sana emanet. Yahut yine o arzuyla hareket ederek savcı olamazsın. Dava dosyalarında göreceğin suçlar, acılar o arzunun olmadığını bir tokat gibi yüzüne vurur. Bir parça huzur istiyorsan da hayatına güzellikler sunacağın bir çiçekçi de olursun. Ama mükemmelliğin olmadığını bir cenaze için çelenk hazırladığında anlarsın. Ya da daha acısı bir adamın metresi için en fiyakalı buketi hazırlarken. Her şey insanların kötülüğü ve acımasızlığında anlamını yitiriyor. Geriye sana kalan bu acı tecrübeler oluyor.
Sayfa 115
