Her türlü adalet Tanrı'dan gelir; adaletin kaynağı yalnız odur.Ama biz adaleti bu kadar yüksekten almasını bilseydik, ne hükümete ihtiyacımız olurdu, ne de yasalara.
Kim suçlu, kim değil, bu konu da karar vermelik sana (size) düşmez. Yargılamak ve cezalandırmak Tanrı’nın işidir. Tanrının anlıyor musun, bizim değil!
Küllerin arasındaki vicdansızlık…
Jean-Christophe Grangé bu kitabında Tebliğciler tarikatında meydana gelen ve kaza süsü verilen bir cinayetle hikayeyi başlatıyor. Herkese kapalı bir topluluğun sırlarını,inançlarını, korkularını, günahlarını ve
Kahve gelene kadar Şefika, bir hafta öncesine kadar evlenmeyi planladığı, ancak tarafından aldatıldığı adamı kime öldürteceğini düşündü. Duygularına karşı işlenen suçları cezasız bırakacak kadar duygusuz değildi. Adalet dağıtacak kadar nakit parası vardı. Yerel bir tanrıça olacak kadar. Kiralık Azraillerinden birini bulmuş her tanrıça gibi kendini iyi hissediyordu.
