Kuş konmaz sokakta bıraktım sevdiklerimi, kimi hüzünleri döktü tozlu sayfalarına kimi gelişi güzel naralar attı ardımdan ben kendi yolumda müptezel oldum sadece. Becerilerimi kaybettiğim sokaktayım sadece..
Gördüğümüz ışığa yöneldik, yön kavramı değişmişken hayatın geri kalanı soğuk odalar ve birkaç kül bıraktık solan sigaramızın ardında. Bir hayat bu kadar kısaymış meğer.
