Aydın Ağca

Aydın Ağca
@agca33
Mersin
3 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Ağla sevgili yurdum ağla
Kar altında alev ateş yanan bir kuş gibi Denizler ortasında çöle düşmüş bir ülkesin Ağla, sevgili yurdum, ağla Doğumsuz bir toprak, ışıksız yaprak gibi Sazımdan dökülen acı türküler gibi Aşkım, sevgim ve hüzünlü yoldaşlarım gibi Ağla, sevgili yurdum, ağla Bilirim, her karanlık aydınlığa çıkmaz Toprağında gözlerimin ırmağı kurumaz Seni kör sevdalarla ateşlere yakan olmaz Ağla, sevgili yurdum, ağla Nasırlı taş yüreklerin kör sevdasına Özgürlük adına yaptığın sunaklara Sevgilere öfkeyle sarılan çocuklarına Ağla, sevgili yurdum, ağla Gün gelir dört yanın nefrete boğulursa Güllerin, göllerin, dağların ayrılırsa Aşkımız, sevgimiz seni yalnız bırakırsa Ağla, sevgili yurdum, ağla Ağla, sevgili yurdum, ağla
Reklam
Ellerinize ve Yalana Dair
Bütün taşlar gibi ve karlı, hapiste söylenen bütün türküler gibi kederli, bütün yük hayvanları gibi battal, ağır ve aç çocukların dargın yüzlerine benzeyen elleriniz. Arılar gibi hünerli, hafif, sütlü memeler gibi yüklü, tabiat gibi cesur ve dost yumuşaklıklarını haşin derilerinin altında gizleyen elleriniz. Bu dünya öküzün boynuzunda değil, bu dünya ellerinizin üstünde duruyor. Ve insanlar, ah, benim insanlarım, yalanla besliyorlar sizi, halbuki açsınız, etle, ekmekle beslenmeye muhtaçsınız. Ve beyaz sofrada bir kere bile yemek yemeden doyasıya, göçüp gidersiniz bu her dalı yemiş dolu dünyadan. insanlar, ah, benim insanlarım, hele Asyadakiler, Afrikadakiler, Yakın Doğu, orta Doğu, Pasifik adaları ve benim memleketlilerim, yani bütün insanların yüzde yetmişinden çoğu, elleriniz gibi ihtiyar ve dalgınsınız, elleriniz gibi meraklı, hayran ve gençsiniz. İnsanlarım, ah, benim insanlarım, Avrupalım, Amerikalım benim,
Xanthos yazıtındaki şu eşsiz dizeler.
Evlerimizi mezar yaptık Mezarlarımızı ev Yıkıldı evlerimiz Yağmalandı mezarlarımız Dağların doruğuna çıktık Toprağın altına girdik Suların altında kaldık Gelip buldular bizi Bozdular birliğimizi Alt üst ettiler bizi Yakıp yıktılar Yağmaladılar bizi Biz ki analarımızın Kadınlarımızın ve ölülerimizin uğruna Biz ki onurumuz ve özgürlüğümüz uğruna Toplu ölümleri yeğleyen Bu toprağın insanları Bir ateş bıraktık Hiç sönmeyen ve sönmeyecek olan... beni bulamazsan üzülme, eşyalarımı bulacaksın. kestiğim taşları, açtığım yolları, işlediğim heykelleri bulacaksın. ve göreceksin ki binlerce yıl öteden, parmak izlerimiz değecek birbirine...