Eflâh.

Eflâh.
@agonimsel
Şiirin öznesidir, şairin katili.
Bazı evlerde sevilmek değil sadece susmak öğretilir. Bir masada oturup da hiç kimsenin göz göze gelmediği akşam yemekleri vardır. Herkesin aynı çatı altında yaşayıp birbirine bu kadar yabancı olduğu başka bir yer yoktur belki de. Aile denilen o kelime, bazılarına sıcak bir yuvayı anlatır; bana ise sadece duvarları. Herkesin sarılarak büyüdüğü yer, benim sessizce büyüdüğüm boşluktu. Sevgi, bizim evde hiç konuşulmayan bir dildi; öğrenemedim.
Reklam
Islanan ceplerimde kurur gider sevgi.
İncinme değil bu. Öfke değil. Ah değil. Ötesi... Çok ötesi. Tam bir yürek çöküntüsü. Ruhun taşa dönmesi. Aklın büyük yalnızlığı. İnsana olan inancını yitirme!
Sevdiğin insanlara karşı zor olmamak için o kadar basitleşiyorsun ki, sana değer vermeye gerek duymuyorlar.
eflâh
Şimdi beni uçurumdan atsan düşene kadar aklımdaki tek şey, sırtıma değen ellerin olurdu.
Reklam