Sar beni, üşüyorum... (Öykü)
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons arabası çağırıp bağırmak. Haydin yazarınız geldi ha! Düşünceler bilenir! İç sıkıntıları tamir edilir! Yalnızlıklar dikilir! Okur lazım, okur! Ulan ben bu şiiri dinlediğimde başka bir ruh halindeydim, demek duygu değişince şiir de değişiyor. Aynı şiir başka yerden vuruyor. Yaz bunu bir kenara Alper, bir yerde işlersin, okursan beğenirsin. Dur ya bu bilinç nasıl bir şey? O Zindankale'de geçiyordu, böyle değildi ki. "Ay şimdi camı çerçeveyi indirip avazım çıktığı kadar baaracam!" Şimdi ne alaka, bu nasıl şiirle kafamda birleşti? Yanlış şekilde. O şiir nasıldı yaa... Haydin yazarınız geldi ha… Güzelmiş aslında. O güzel adam eşeklerin sırtında kitap taşıyormuş, adam dağa taşa çıkmış, köye girince bağırıyormuş. Şimdi olsa öyle olmazdı. Kaçıran üzülür! İlk yüz okuyucuya imzalı! Bir alan ikinci yalnızlığını bedava götürüyor! Yav adam eşeğin üstünde kitap taşımış. Ben birkaç öteye kitap yollarken kargo hesaplıyorum. Kargo da ayrı mesele. Sen Sevil'in oğlusun demi? Evet. Bunlar ne? Kitap yazdım, arkadaşlarıma yollayacağım. Hıı güzel. Güzel dedi geçti. Benden sana abla tavsiyesi, böyle yoğun günlerde gelme. Aramızda müthiş bir senkronizasyon var. O öyle bir vurguluyor ki ben hemen anlıyorum, diğer bilgiyi tamamlayıp bekliyorum, diğer detay, ve diğer... İnsanın hayalindeki uyumlu harika çift olduk. Kargo üç yüz elli lira. Üç yüz elli lira iki kişi güzel köfte ekmek yer, biliyorum, dede mesleği. Üç yüz elli lira bir buçuk kitap. Üç yüz elli lira dört paket sigara değil, daha az oldu galiba, dur. Yaa her şeyi kitaba çevirmeye başladım ben. Dolar kaç olmuş, 43,85. Altın kaç, dur hesaplayayım,
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öhm öhm ben birşey yaptım.Alıntı
Anahtarla kapıyı açmaya çalışıyordum. Biraz zaman geçtikten sonra fark ettim ki yanlış anahtarı yuvaya koymuşum. Yanlış olan bir şeyi açamazdınız. İlk elinize aldığınızda onun kapıyı açacağını zannedersiniz, ancak biraz zaman geçtikten sonra hatanın nerede olduğunu anlamaya çalışırsınız, sonra anlarsınız ki asıl hata o anahtardır. Doğru anahtarı bulup kapıyı açtım, arkamdan kapıyı kapatıp kilitledim ve ışıkları açtım. Karanlığı seviyor olmam, ömrüm boyunca karanlıkta kalacağım anlamına gelmezdi, değil mi? Ceketimi aynalı vestiyere asarken kendime baktım. Sonra şen bir kahkaha atarak, "İyi ki varım, bee! Şu tipin gülüşüne bakkkkk! Şuraya bir dipnot düşüyorum: kendisiyle konuşan insanlar deli değillerdir, kendisiyle konuşan insan hayata tutunmaya çalışan bir insandır." Birden kafama, gün boyunca vişneli meyve suyu hariç mideme bir şey girmediği aklıma geldi. Ellerimi yıkayıp, rahat edeceğim yıldız desenli pijama takımıma giydim, saçımı yamuk alttan bir topuz yaptım, kenarlardan iki tutam çıkarıp serbest bıraktım. Aynada kendime gülümseyerek, "Bugünü de belasız bitirmeyi başardın, kızım! Aferin sana, bugün de yaşamayı başardın!" diyerek kendimi tebrik ettikten sonra nihayet mutfağa gidebildim. Ne pişirseydim acaba? Akşam akşam yemek yersem midem ağrır mı ki? Yemese miydim? ... Evet, akşam acıkıp yersem kalori alır mıyım diyen tayfadan değil, mideme dokunur mu diyen tayfadanım! Buldum! Dolapta kornişon turşusu vardı ve evet, turşu yiyecektim. Mide ağrısını çekerdim, turşusuz bir hayat susuz bir hayattır. Buzdolabını açtım, belki Elif benim için bir şeyler bırakmıştır diye aramaya başladım ve bingo! Yoğurt kabı buldum. "İnşallah sarma vardır, amin!" diyerek kapağını açtım, çıkan yemek sarma olmasa da içli köfteydi, olsun, Elif'in elinden çıkmışsa yerdim. Suyu kaynattıp
Senin de çoluğun çocuğun perişan, ömrün ziyan olsun demiyorum ama “Ah bee Ahh”
