Ah Yusuf Ziya ahhhh
Göklere kırılırken bile, kalbi erirken bile en fazla " Hiç mi kimse benim için ' Allah seni bunaltmasın, darda koymasın' demedi?" Diye sızlanmıştı kendi içinde.
El Kızı, şimdiye kadar nasıl okumadım dedirten şahane bir klasik. Romanının sonuna geldiğimde sanki karakterleri tanımışım, yüzlerini görmüşüm gibi hissettim. Bazen Nazan’a üzüldüm bazen sinirlendim, Hacer’i oğluna şikayet etmek istedim v.s. Özellikle yeşilçam filmlerine düşkün olanların mutlaka okuması gereken bir kitap, çok zevk alacaklarına eminim. Bu kadar da olmaz dediğimiz karakterler, olaylar nihayetinde toplumumuzun gerçeklerini yansıtıyor. Herkesin ailesinde vardır;Hacer, Mazhar,Nazan,Haldun..Final ise gerçekten iyilik edenin iyilik, kötülük edenin kötülük bulduğu beni memnun eden bir son oldu. (Jale’nin Haldun’a kendi evladıymış gibi sevgi gösterip,annesi hakkında her zaman olumlu yaklaşması artı puan yazdırdı ve sonunda arzu ettiği hayatı elde edebildi) Evet Nazan’ın sonu.. Her insanın rüzgârında ayrı savrulan, kendi iç dünyasında bir türlü kendini var edemeyen bir karaktere rüzgârla son bulan bir hayat.. Ah Nazan ah.
Reklam
Süleymaniye’nin Donsuz Şıllığı!
Cehennem başkalarıdır, der 
Jean-Paul Sartre, cevap verir adeta 
Nermin Yıldırım, “Sadece cehennem değil, cennet de mi başkalarıydı yoksa?” Acı bir şekilde gülümser 
Fyodor Dostoyevski, cehennem, “Daha sevememekten doğan acıdır.”
Ah Emma
Çünkü aşk, bireyin yörüngesine gireceği bir cazibe merkezine kendini gönüllü teslim etmesi demektir.
Ah Settarhan..üzümlü kekim ):
Settarhan bir yanıyla korktu bu uluorta sözlerden. Kendisine buyurulan
şeyden ve kendisinin de yapmaktan korktuğu şeyi yapmamaktan değil;
hakkını Piruz'a helâl etmekten, Azam'ı affetmekten korktuğu için korktu.
Korku dağları beklerken düğüm düğüm üstüne. Ukde der ukde. İçine bir
düğüm daha atıldı. Kördüğüm oldu açılmadı.
Reklam
Reklam