jdjd
@ahahshzh
11 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Taha Yakup Turan
Acı insanı büyütür derler hep. Büyükler. Onlar ki yaşamış, hissetmiş, görmüş-geçirmiş hatta geçirilmişler. Bizi olgunlaştıran, hatalarımızı tekrarlamamamızı sağlayan, bir sonraki kararımızda bize doğru yolu gösteren, daha doğrusu hangi yoldan gitmememiz gerektiğini söyleyen acılar, bizi gerçekten büyüten duygular mıdır?
Belki de acılar büyüdükçe, çoğaldıkça insan küçüldü içten içe. Evet, kişinin yaşı büyüdü, tecrübeleri arttı, hata yapma ihtimali azaldı . Peki sonuçta dönüştüğü şey önceki halinden daha mı yüce?
Soru şu; acı büyütür mü? Bir soruyu cevaplamak için önce sorunun yani sorudaki kelimelerin ne kastettiğini kavramak gerek.
Acı, karanlık ve ıssız bi'yerde(!) kayıp ve çaresiz hissetmektir. Aslında herkesin acı tarifi kendincedir. Ama hissetiklerimiz aynı işte. Belki kiminin biraz fazla ama kimsenin birazcık bile az değil.
Büyümek ise, dağ olmaktır; birinin ihtiyacı olduğunda sırtını sana yaslaması. Ağaç olmaktır; ayrım yapmadan herkesi kucaklamak. Ve kuş olmaktır; ruhunun, hayal gücünün ve inancının sonsuz gökyüzünde sonsuzluğa özgürce kanat çırpmasıdır.
İşte, hayatı daha görmemiş, sabah 8 akşam 5 mesaiyle gülerek koşturaduran bir çocuk mu daha özgürdür, yoksa hayatı tattığınca dîlinde acıyı giderek daha da hisseden ve hissettikçe etrafını sarıpsarmalayan acıları tarafından ruhu sıkışan, büzülen, gitgide içine hapsedilen bir büyük(!) mü?
Güya bazı yasaklar çocuklar içindir. Bazı kelimeleri söylediklerinde büyükleri kızar ve yasaklar koyarlar.Halbuki hayatın içinde insanlara söylemek isteyipte söylenmeyen tonlarca cümleyi içine atan, söylediğinde de çoğu zaman otosansürle istediği kelimeleri seçemeyen, büyüklerin(!) ta kendisidir.
Büyükler, başını sokacak bir ev ve -maaşı (dünyada çoğunlukta olduğu gibi) berbat değilse- araba hayal ederken,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Taha Yakup Turan
Elindeki bira şişesine baktı. O şişenin hiçbir işe yaramadığını bundan sonra da yaramayacağını hatırladıktan sonra büyük bir gururla kafaya dikti ve şişenin dibini görene dek indirmedi. Artık bu şişe onun kader ortağıydı . Kendisinin dipte olmasıyla şişenin dibini özdeşleştirdikten sonra şişeye bunu yapanın kendisi olduğunu düşününce canı yandı. Kendisine de bunu yaşatan yine kendisi değil miydi? Peki öyleyse ne diye kendine biraz olsun acımazdı?
Taha Yakup Turan
Öyle bir bekliyorum ki; saate bakmıyorum, aydınlığı umursamıyorum, ay aklımda bile değil. Böyle biçare bu zamansız bekleyişim. Ve o kadar ümitsizim ki, bitmez bekleyişimde onu değil, kulaklarımın farklı oluşunu düşünüyorum. Sadece bekliyorum.