Ahmet Emre KAYA
@ahmetemrekaya
Türkiye
5 Ağustos
30 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Rengarenk dünyada bir adam gezer, ne zengin, ne fakir, ne mümin, ne zındık, hiçbir gerçeğe dalkavukluk etmez, hiçbir yasayı tanımaz...
Bu alacalı dünyada kimdir bu adam, cesur ve üzgün?
Reklam
Doğru İnsan .
"Doğru insan", büyük ölçüde birlikte inşa edilen bir şey; aynı insan biriyle felaket, başkasıyla huzurlu olabiliyor çünkü. Yani mesele, ikinizin arasında kurulan şeyin sağlıklı olup olmadığı.
Hepimiz doğru insanı arıyoruz ama kendimizin o kişi için doğru insan olup olmadığını pek sormuyoruz. Denklemin hep bir tarafına bakıyoruz; "Karşımdaki bana uygun mu?" diye. Peki, sen şu an birinin huzur bulabileceği bir insan mısın? Kendi yaralarını taşıyan, kendiyle barışmamış biri en doğru insanı da bulsa o ilişkiyi yorabiliyor çünkü. Doğru insanı tanımanın en sağlam yolu, önce kendini tanımaktan geçer; çünkü ne istediğini bilmeyen biri, doğru insan karşısına çıksa bile onu yanlış sanıp kaçabiliyor ya da kötüye alıştığı için huzuru sıkıcı bulup tanıyamıyor. Yani soruyu dışarıya sormadan önce bir içeriye sormak lazım gibi geliyor bana.
Şule Gürbüz'ün "Bazı şeyler düşünerek değil, üzülerek öğreniliyor." sözü insan ilişkilerinin de özeti gibi geliyor bana. Kimin kim olduğunu konuşurken değil, kırılırken öğreniyorsun. İnsanlara dair en doğru fikirlerini de onları severken değil, onları oldukları gibi görmek zorunda kaldığında ediniyorsun.
Ciddi ilişki piyasası artık borsa gibi. Herkes "uzun vadeli yatırımcıyım" diyor ama ilk düşüşte portföy değiştiriyor.
Bir dönem insanlar birbirini tanımaya çalışıyordu.
Şimdi insanlar
Kurulsa pazarın hiçe gidersin,
Sen zâtını âlemde cevher mi sandın?
Yarın ola hayrola derken göçe gidersin,
Sen bu âlemi kendine Kevser mi sandın?
Nice sultanlar geçti, adı kül oldu,
Bir nefeslik canı ebediyet mi sandın?
Omzuna yüklediğin gururdan haberin yok,
Toprağın çağrısını yalan mı sandın?
Bir gün terazide susar bütün sözler,
Ağırlığın neyse odur;
Gölgen bile senden şahitlik isterken,
Kendini hakikatten âzât mı sandın?
Kurulsa pazarın hiçe gidersin,
Sen zâtını âlemde cevher mi sandın?
Yarın ola hayrola derken göçe gidersin,
Sen bu âlemi kendine Kevser mi sandın?
Nice sultanlar geçti, adı kül oldu,
Bir nefeslik canı ebediyet mi sandın?
Omzuna yüklediğin gururdan haberin yok,
Toprağın çağrısını yalan mı sandın?
Bir gün terazide susar bütün sözler,
Ağırlığın neyse odur;
Gölgen bile senden şahitlik isterken,
Kendini hakikatten âzât mı sandın?
Reklam