nyks
@aidanixie
99 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Aslında erkeklerden nefret ediyordum çünkü önümdeki tek örnek babamdı. Ama Atlas ile birlikte geçirdiğim onca zaman, beni değiştiriyor. Çok fazla değil, sanmıyorum. Hala insanların çoğuna güvenmiyorum ama Atlas, beni belki de onun bu standart içinde bir istisna olduğuna inanmamı sağlayacak kadar değiştiriyor.
Sayfa 157 - Epsilon Yayınları
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kaseyi tezgaha bıraktı, bana doğru uzandı ve beni öptü. Eğer merak ediyorsan, kurabiye hamuru ve Atlas'ın dudaklarının karışımı cennet gibiydi. Bu birleşimin ne kadar hoşuma gittiğini ona göstermek için boğazımın derinlerinden gelen bir ses çıkardığımda güldü. Ama beni öpmeyi bırakmadı. Sadece öpüşünün arasında güldü ve bu kalbimin tamamen erimesine neden oldu. Mutlu bir Atlas, insanın aklını başından alıyordu. Bu, dünyada sevdiği her bir şeyi alıp hepsini ona vermek istememe yol açıyordu.
Sayfa 156 - Epsilon Yayınları
"Biliyor musun?" dedim ona. Parmaklarını parmaklarıma doladı ve elimi sıktı. "Neyi?" "Sen, benim en sevdiğim insansın." Onun hafifçe güldüğünü hissettim ve bu gülümsememe neden oldu. "Kaç kişi arasında?" diye sordu. "Hepsinin arasında." Başımın üstünü öptü ve sonra, "Sen de benim en sevdiğim insansın Lily. Açık arayla."
Sayfa 154 - Epsilon Yayınları
Çok sık gülümsüyor ve ben, onun gülümsemesini öpücüğünden bile çok seviyorum. bazen sırf ona bakabilmek için susmasını, gülümsemeyi ya da konuşmayı bırakmasını söylüyorum. Onun gözlerine bakmayı seviyorum. O kadar maviler ki bir odanın karşısında dursa bile insan, gözlerinin ne kadar mavi olduğunu anlar. Öpüşmek hakkında sevmediğim tek şey, bazen gözlerini kapatması.
Sayfa 153 - Epsilon Yayınları
İnsanlar birinden bu kadar çok hoşlanırken, her gün işlerini nasıl yapıyorlar hiç bilmiyorum. Eğer bana kalsaydı bütün gün ve gece boyunca öpüşürdük ve belki arada biraz konuşmaktan başka hiçbir şey yapmazdık.
Sayfa 153 - Epsilon Yayınları