"Hepsini anlamıyor olabilirim," diye fısıldadı, cesaretini toplayıp ona doğru bir adım atarak. "Ama seni bugünkü haline getiren yaşadıkların. Keşke hiç acı çekmeseydin. Yine de bugünü paylaşabilmek için geçmişi memnuniyetle kabullenirim."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aldrik, Vhalla'nın çenesine dokunarak dikkatini kendine çekti. "Güzel. Güzelden de öte." Başını iki yana salladı. "Cümle bile kuramıyorum. Bu, sen ve ben, kendime inşa ettiğim kişisel cehennemden uzaklaşmak güzel. Son birkaç ayda, haftada, seninle geçirdiğim son birkaç günde kendimi senelerdir olmadığım kadar insan hissettim. Bir şeylerden zevk alabileceğimi hissettim... suçluluk duymadan. Aslında güzel doğru kelime bile değil. Beni hep olmak istediğim kişi haline getiriyorsun ve ben..."
"Sana layık olmadığımı hala nasıl göremiyorsun?" Vhalla'nın elini sıkıca kavrayıp parmak uçlarını dudaklarına götürdü. "Fazlasıyla olduğunu nasıl göremiyorsun?" diye karşılık verdi Vhalla.